سندرم گیلن باره

سندرم گیلن باره (Guillain-Barré syndrome)‏ اختلال نادری است که در اثر حمله سیستم ایمنی بدن به اعصاب محیطی ایجاد می شود. به دنبال این حمله، احساس ضعف در ماهیچه ها، بی حسی، گزگز و گاهی اوقات فلجی دیده می شود.
سوزش و حالت خواب رفتگی ناگهانی در پا و انتقال این حس در نقاط مختلف بدن یکی از علایم بارز این بیماری است که ممکن است با حسی در پا و همراه با ضعف عضلانی بدن رخ دهد.
این بیماری بیشتر در سنین 30 تا 40 سالگی دیده شده است، ولی ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد.
این بیماری مزمن نیست و با یک دوره دارویی قابل درمان است که در صورت درمان نشدن به موقع ممکن است مشکل تنفسی ایجاد کرده و بدن را بسیار ضعیف کند.
علل گیلن باره:
علت این بیماری هنوز به روشنی مشخص نیست، ولی معمولا بعد از یک عفونت ویروسی مانند سرماخوردگی و یا آنفلوانزا اتفاق می افتد.
دلیلش می‌تواند این باشد که سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با عفونت به شدت تلاش می‌کند و ممکن است که در این میان به صورت اشتباهی به سلول‌های عصبی خودی حمله کند.
همچنین بعد از عفونت یک باکتری به نام کامپیلوباکتر هم ممکن است بیماری بروز نماید. عفونت با کامپیلوباکتر ممکن است بعد از خوردن آب آلوده یا غذای نپخته (مخصوصا مرغ و ماهی و...) رخ دهد.
بعضی موارد ممکن است علایم گیلن باره بعد از اعمال جراحی اتفاق بیفتد.
گاهی هم هیچ گونه عامل شناخته شده ای وجود ندارد، اما در همه موارد ذکر شده به طور حتم اختلال در عملکرد سیستم ایمنی بدن وجود دارد.
گاهی اوقات ضعف آن قدر شدید است که بیمار اصلا قادر به راه رفتن نیست و همچنین ممکن است به فلجی کامل بدن منجر شود.
علایم گیلن باره
نشانه های گیلن باره معمولا با بی حسی و ضعف در پاها شروع می شود (ممکن است شما احساس گزگز شدن داشته باشید).
نشانه ها اغلب در عرض مدت کمی حدود چند روز یا چند هفته به قسمت های بالایی بدن کشیده می شود و بازوها و اندام فوقانی ضعیف و بی حس می شوند.
گاهی اوقات ضعف آن قدر شدید است که بیمار اصلا قادر به راه رفتن نیست و همچنین ممکن است به فلجی کامل بدن منجر شود.
همچنین ممکن است بیمار در نفس کشیدن دچار مشکل شود.
تشخیص گیلن باره:
پزشک با دیدن علائمی مثل ضعف یا مورمور شدن پاها به بیماری گیلن باره شک می‌کند.
بعد از آن آزمایشاتی مانند گرفتن مایع مغزی- نخاعی از قمست پشت انجام خواهد داد.
دو آزمایش دیگر هم انجام می‌شود که شامل بررسی الکترونیکی عضله و آزمایش سرعت هدایت عصب است. این آزمایش‌ها برای بررسی نحوه ارسال پیغام از طریق اعصاب به دست‌ها و پاها انجام می‌شوند.
درمان گیلن باره:
گلین باره درمان قطعی ندارد، اما راه هایی وجود دارد که علائم را بهبود می بخشد :
الف) ایمنوگلوبولین درمانی
ب) پلاسما فرزیس
ج) کورتون
د) مسکن ها
ه) کاربامازپین
در اکثر افراد، ضعف در طی 2 تا 3 هفته بدتر شده و سپس شروع به بهتر شدن می کند و بعد از مدتی به طور کامل از بین می رود.

6 امتیاز + / 0 امتیاز - 1393/11/15 - 18:33 Share on Google+
پیوست عکس:
34200214176243104201841161444714969168222217.jpg
34200214176243104201841161444714969168222217.jpg · 180x210px, 27KB
دیدگاه  
sAsAn84

گیلن باره نوعی فلج محیطی دو طرفه بالارونده است یعنی از دیستال پاها شروع میشود و به سمت بالا گسترش میابد؛ به جز واریانت میلر-فیشر که با تریاد افتالموپلژی، آرفلکسی و آتاکسی مشخص میشود و از بالا به پایین درگیر میشود. جهت بهبودی عکس جهت درگیری و از بالا به پایین است.
گیلن باره به دنبال یک عفونت (خصوصا کمپیلوباکتر ژژونی)و یا واکسیناسیون (آنفلوآنزا و هپاتیت B) اتفاق میافتد.
در بررسیCSF که برای افتراق از عفونت پولیو انجام میشود پروتئین افزایش یافته و تعداد سلول ها نرمال است.
از دیگر بررسی ها انجام EMG-NCV است. علائم خودمحدود شونده هستند و معمولا تا 4 هفته اول بیماری پیشرفت دارد.
درمان گیلن-باره با IVIG و پلاسما فرز است و در کودکان و بیماران قلبی IVIG ارجح است. تعدادی از پزشکان معتقدند پالس high dose متیل پردنیزولون همراه IVIG تاثیر درمان را بهتر میکند.
برای درد نوروپاتیک بیماران میتوان از دارو های anticonvulsant مانند کاربامازپین و یا گاباپنتین استفاده کرد.
همچنین وجود تندرنس نخاعی، وجود سطح حسی و احتباس ادراری طولانی به ضرر تشخیص گیلن-باره است.

1393/11/22 - 15:30 (ویرایش : 1393/11/29 - 16:51 )