"تب روماتیسمی حاد" قسمت اول
تشخیص بر اساس ترکیب علایم بالینی است که در ارتباط با فارنژیت استرپتوکوکی گروه A ایجاد می شود.
اگرچه عامل باکتریال به خوبی شناخته شده است اما عوامل مستعد کننده مبهم باقی مانده اند. به نظر می رسد که مکان ایجاد عفونت استرپتوکوکی نقش مهمی را ایفا کند. سندرم بالینی به طور معمول به دنبال فارنژیت (گلودرد) استرپتوکوکی اتفاق می افتد اما سلولیت استرپتوکوکی مسبب آن نمی باشد.
زودهنگام ترین و شایع ترین علامت آرتریت مهاجر دردناک است که تقریبا در 80% بیماران وجود دارد و به طور معول مفاصل بزرگ مانند: زانو، آرنج و یا شانه درگیر می شود. کره سیدنهام یک عارضه بالینی شایع و دیررس بود که وقوع آن امروزه نادر است. کاردیت (همراه CHF پشرونده، سوفل جدید، یا پریکاردیت) ممکن است به صورت یک علامت ناشی از یک دوره بیماری تشخیص داده نشده بروز بیابد که کشنده ترین تظاهر بیماری است. کاردیت شدید ترین علامت است که علت آن آسیب دائمی دریچه های قلب است. عارضه ممکن است پریکارد، میوکارد و حاشیه لت های دریچه را نیز درگیر کند. مرگ و یا ناتوانی کامل ممکن است سال ها بعد از تظاهر اولیه بیماری رخ بدهد.
سن بروز تب روماتیسمی حاد 6 تا 20 سال است و ندرتا در سنین بالاتر از 30 سال رخ می دهد. در بعضی کشورها ممکن است شیفت به سمت سنین بالاتر داشته باشد.
ارتباط میان انواع خاصی از HLA 2 ا( DR2در سیاه پوستان و DR4 در سفید پوستان) با تب روماتیسمی حاد گزارش شده است. بیماری تمایل به درگیری جنسیت خاصی ندارد، اما تظاهرات بیماری براساس جنسیت متفاوت است. بر حسب مثال تضاهرات بالینی خاصی مانند: کره و تنگی دریچه میترال در خانم ها و تنگی آئورت در آقایان شاخص تر است.
معمولا بین فارنژیت استرپتوکوکی و بروز تب روماتیسمی حاد 18 روز فاصله است. این دوره به ندرت کمتر از یک هفته و یا بیشتر از پنج هفته است. حمله اولیه بیماری معمولا طی 12 هفته بهبود می یابد.
گایدلاین تشخیص بیماری 50 سال قبل به وسیله Duckett Jones نگاشته و توسط انجمن قلب آمریکا بازبینی شد. سابقه عفونت قبلی با استرپتوکوک گروه A کمک کننده است اما کافی نیست. به عبارتی 2 کرایتریای ماژور یا 1 ماژور و 2 مینور باید تظاهر بیابد.
کرایتریا های ماژور عبارتند از: کاردیت، پلی آرتریت، کره، اریتم مارژیناتوم و ندول های زیرجلدی
کرایتریا های مینور عبارتند از: آرترالژی (البته اگر آرتریت داشته باشد دیگر آرترالژی جزء کرایتریا محسوب نمی شود)، تب، افزایش واکنش دهنده های فاز حاد (ESR و CRP)، طولانی شدن PR interval در ECG، لکوسیتوز و سابقه تب روماتیسمی حاد
کرایتریای جونز باید به عنوان راهنمایی برای تشخیص افراد در معرض خطر و نه برای تشخیص قطعی به کار برده شود.
کشت گلو تقریبا در 25% بیماران مثبت می شود.

3 امتیاز + / 0 امتیاز - 1394/01/01 - 22:47 Share on Google+
دیدگاه  
cod99

ok

1394/01/3 - 22:38